====== Szlak północny - nie oznakowany (Stilo) ======

  Łeba - Rezerwat „Mierzeja Sarbska” - Latarnia morska Stilo,
  ok. 13 km

Wycieczkę rozpoczynamy na skrzyżowaniu Al.Wojska Polskiego i ul.Nadmorskiej. Idziemy ulicą Nadmorską w kier. wsch., mijając pensjonaty, domy i ośrodki wczasowe, campingi. Dochodzimy do bramy jednostki wojskowej. Droga biegnie tu blisko pdn. krańca Mierzei, trudno dostępnym brzegiem jez. Sarbsko.

Sarbsko - jez.przymorskie (zalewowe), znajduje się na wys. 0,3 m; pow. 651,7 ha; dług. 6,6 km; szer. 1,2 km; głęb. do 3,2 m (występuje tu zjawisko kryptodepresji). Linia brzegowa jest słabo rozwinięta: brzeg pdn.-niski, płn.-wysoki (wydmy do 22 m), zalesiony. Przez Sarbsko przepływa Chełst, wpadający do rz. Łeby, w kanale portowym m. Łeby.

Wkrótce droga przez las rozwidla się. Idziemy w lewo, w kier. wsch. i płn.-wsch. Mierzeja Sarbska, stanowiąca rezerwat leśno-wydmowy, ukształtowała się w tym samym czasie, co Mierzeja Gardneńsko-Łebska, w wyniku regresji Morza Litorynowego (cofania się wód morskich ku północy ok. 4 tys. lat temu). Ukształtowanie powierzchni mierzei tworzy charakterystyczny układ stref, biegnących równolegle do brzegu morza. Wzdłuż linii brzegowej ciągnie się plaża, która przechodzi w pasmo białych wydm przednich, z rzadka porośniętych przez wysokie trawy nadmorskie o długich, głęboko sięgających rozłogach (piaskownicę i wydmuchrzycę). Rośnie tu też wierzba piaskowa. Dzięki nim piasek nie poddaje się silnym wiatrom sztormowym i wydmy nie zmieniają swego położenia. Dalej, w głębi lądu występuje pas wydm szarych, pokrytych luźną darniną niskich traw i innych roślin rozłogowych, dzięki którym na powierzchni piasku wykształca się cienka warstwa próchnicy, dająca wydmom szare zabarwienie. Kolejne pasmo, to nadmorski bór sosnowy, porastający wydmę, wykształcony najpierw w formie luźnego drzewostanu z kosodrzewiną, a następnie przybierający postać zwartego lasu. Obok sosny zwyczajnej, występuje tu sosna górska i sosna czarna, przyjmujące pod wpływem wiatrów oryginalne, sztandarowe kształty. Spotyka się brzozę, olchę i wierzbę kaspijską. Rośnie tu bażyna czarna, wrzosiec bagienny, turzyca piaskowa, rosiczka okrągłolistna. Uderza brak mikołajka nadmorskiego. Wydmy na mierzei dochodzą do wys. 22 m. Między wydmami znajdują się zabagnione tereny, których poziom nie wznosi się wyżej niż 1 m n.p.m. Możemy zaobserwować taki teren na prawo od drogi, wzdłuż 5-6 km trasy. W niektórych miejscach wydmy są ruchome i przemieszczają się, zwykle w kier. wsch. lub pdn.-wsch.

Na 8 km mijamy z prawej strony w odl. 600 m odsłoniętą Górę Piaszczystą o wys. 21,8 m, a nieco dalej znajdziemy się na wysokości ujścia Kanału Chełst do jez. Sarbsko, leżącego w odl. 1,0 km. Nie zaleca się spacerów do ujścia ze względu na podmokły, trudno dostępny teren. Kontynuujemy wycieczkę w kier. wsch., gdzie przemierzamy coraz więcej odsłoniętych, piaszczystych wydm. Na 9,5 km trasę wycieczki przecina droga, prowadząca ze wsi Ulinia w kierunku plaży. Informacje dot. wsi Ulinia, leżącej w odl. 3,2 km od trasy wycieczki - w opisie wycieczki pieszej (I) Łeba-Latarnia morska Stilo szlakiem południowym (patrz str. 24). Ok. 11,0 km wchodzimy w zagajnik, następnie w las, którym idziemy jeszcze ok. 800 m, do strumienia, przy rozwidleniu czterech dróg. Znajdujemy się u podnóża najwyższej okolicy wydmy (45 m n.p.m.), na której znajduje się latarnia morska Stilo. Do latarni możemy dojść po przejściu strumienia dwiema drogami: albo kierując się na wsch. krętą drogą ok. 700 m na wzniesienie, albo -skręcając na pdn.-wsch. i po dojściu do wsi Osetnik (1,0 km), noszącej też nazwę Stilo, na płn. 800 m na wzniesienie.

Informacje dot. Latarni morskiej Stilo - w opisie wycieczki pieszej Łeba-Latarnia morska Stilo szlakiem południowym.

Powrót do Łeby: pieszo przez wieś Osetnik do wsi Sasino, następnie aut. PKS do przystanku Utinia skrz. i aut. PKS do Łeby. 