Narzędzia użytkownika

Narzędzia witryny


Pasek boczny

Herb Miasta Łeby

    • Nazewnictwo obiektów geograficznych znajdujących się na terenie miasta
    • położenie,
    • powierzchnia,
    • liczba mieszkańców,
    • ruch naturalny ludności,
    • saldo migracji,
    • Statut Gminy Miejskiej Łeba.
    • warunki meteorologiczne,
    • zasoby wodne,
    • stan sanitarny kąpieliska morskiego,
    • źródła zanieczyszczeń wód powierzchniowych i oczyszczanie ścieków,
    • jakość powietrza atmosferycznego,
    • klimat akustyczny,
    • promieniowanie elektromagnetyczne,
    • prawo ochrony środowiska w gminie.
    • waloryzacja przyrodnicza i inne opracowania
    • stan ochrony przyrody i krajobrazu,
    • Słowiński Park Narodowy,
    • rezerwat „Mierzeja Sarbska”,
    • obszary „Natura 2000”,
    • ochrona wybrzeża.
    • studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,
    • plany miejscowe,
    • studium programowo-przestrzenne uzdrowiska Łeba,
    • inne opracowania do celów planistycznych.
    • stan rozwoju układu telekomunikacyjnego,
    • stan rozwoju układu komunikacyjnego,
    • stan rozwoju sieci energetycznych,
    • stan zaopatrzenia w gaz,
    • stan rozwoju sieci wodociągowo - kanalizacyjnej,
    • sposób odprowadzenia i oczyszczania ścieków,
    • sposób rozwiązywania problemu odpadów.
    • bogactwa naturalne,
    • turystyka,
    • rybołówstwo,
    • przemysł,
    • handel i usługi,
    • komunikacja,
    • rolnictwo,
    • leśnictwo,
    • rynek pracy i struktura zatrudnienia.
    • instytucje oświaty i wychowania,
    • instytucje kulturalne,
    • rozrywka,
    • sport i rekreacja,
    • ochrona zdrowia,
    • bezpieczeństwo publiczne,
    • organizacje pozarządowe,
    • zasoby mieszkaniowe
  • strategie rozwoju gminy
  • strategie rozwoju powiatu
  • strategie wojewódzkie
  • strategie krajowe
  • strategie UE
anonim_a_przepisy_kodeksu_postepowania_administracyjnego

Anonim a przepisy kodeksu postępowania administracyjnego

Anonim jako „podanie” Anonim nie spełnia wymogów podania, określonych w art. 63 § 2 oraz art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pojęcie podania nie powinno zawężać się tylko do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Zdaniem E.Ochendowskiego podania to także inne żądania, wyjaśnienia, odwołania i zażalenia (E. Ochendowski, Postępowanie administracyjne. Ogólne, egzekucyjne i sądowo administracyjne. Wybór orzecznictwa, Toruń 2005, s. 112).
W obowiązującym stanie prawnym podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od
której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach
szczególnych (art. 63 § 2 k.p.a.). Oczywiście, w przypadku anonimu to nie zachodzi. Zatem organ do którego trafia anonim powinien pozostawić otrzymane pismo bez rozpoznania, co wyczerpywałoby dyspozycję art. 64 § 1 k.p.a., przewidującego pozostawienie podania bez rozpoznania, jeżeli w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych.

Podobne rozwiązanie zawiera art. 169 § 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz.U. z 2018, poz. 800 z późn.zm.). Według G. Łaszczycy niewskazanie adresu to albo jego faktyczny brak w podaniu (brak bezwzględny) albo takie jego wskazanie, które obiektywnie czyni go nieczytelnym, niezrozumiałym, przybiera postać fragmentaryczną (G. Łaszczyca, (w:) G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2007, t.l, s. 513-514). Anonim nie jest także podpisany. Słusznie zauważa A. Skóra, że złożenie podpisu (własnoręcznego lub elektronicznego) pozwala domniemywać, że podanie pochodzi od osoby, która podpisała podanie
własnoręcznie lub opatrzyła je podpisem elektronicznym (A.Skóra, Podanie (w:) Leksykon prawa administracyjnego. 100 podstawowych pojęć, (red.) E. Bojanowski, K. Żukowski, Warszawa 2009, s. 222).

Zdaniem W. Dawidowicza, „pozostawienie podania bez rozpoznania„, oznacza stwierdzenie przez organ administracji publicznej, w drodze sporządzenia odpowiedniej adnotacji, że podanie zawiera wadę określoną w art. 64 k.p.a.. i że wskutek tego stało się ono bezskuteczne z mocy prawa (W.Dawidowicz, Zarys procesu administracyjnego, Warszawa 1989, s. 89, także E.Bojanowski, J. Lang, Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu, Warszawa 1999, s. 38).
Bogate orzecznictwo sądów administracyjnych zwykle wskazuje, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest rodzajem czynności materialno-technicznej, uniemożliwiającej faktyczne prowadzenie danego postępowania administracyjnego i zakończenie go w formie decyzji (por. wyrok WSA w Poznaniu z 17.09.2008 r., sygn. akt III SAB/Po/08, por. także wyrok WSA w Bydgoszczy, z dnia 21.09.2010 r., sygn. akt II S.A./Bd 753/10). Sąd Najwyższy w uchwale z 8.06.2000 r., sygn. III ZP 11/00, OSN 2000 Nr 19, poz. 702 przyjął, że w rozumieniu procesowym „pozostawienie wniosku bez rozpoznania” następuje nie w formie decyzji ani też postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt. II GSK 911/09 stwierdził, że: „ustawa stanowi kategorycznie, że jeżeli w skierowanym do organów podaniu o wszczęcie postępowania administracyjnego nie został wskazany adres osoby, która je wniosła, a organ nie ma możliwości ustalenia jej adresu, to wówczas podanie pozostawia się bez rozpoznania, czyli nie wszczyna się jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego„. Dalej NSA stwierdza, że: „wszczęcie jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego jest możliwe na podstawie takiego podania (żądania) skierowanego do organu administracji publicznej tylko wtedy, gdy czyni ono zadość wymaganiom prawnym. Po pierwsze, wskazuje osobę, od której pochodzi oraz jej adres, w sensie normatywnym oba te elementy zostały bowiem uznane za niezbędne dla indywidualizacji strony tego postępowania, po drugie, określa jej żądanie, czyli przedmiot postępowania oraz po trzecie, czyni zadość ewentualnym dalszym wymaganiom prawnym, określonym innymi przepisami”.
W uzasadnieniu do wyroku z dnia 14 września 2011 r. (II GSK 873/10) NSA w Warszawie podjął się rozważań na temat charakteru prawnego czynności pozostawienia wniosku (podania) bez rozpoznania, dokonanego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Niewątpliwie - twierdzi Sąd - „…nie jest to decyzja ani postanowienie, zarówno takie na jakie służy zażalenie jak i takie na jakie zażalenie nie służy i może być zakwestionowane jedynie w ramach odwołania od decyzji„. Dalej NSA
stwierdza „ Z całą pewnością jest to natomiast czynność z zakresu administracji publicznej.
Pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania organ administracji wypowiada się na temat przeszkód w realizacji wynikającego wprost z prawa uprawnienia strony do żądania merytorycznego załatwienia jej sprawy. Dodać można, że prawo strony do tego żądania w odniesieniu do rozpoznawanej sprawy wynikało z art. 61 § 1 k.p.a. Czynność z art. 64 § 2 k.p.a. jest też czynnością jednostronną i władczą w tym sensie, że zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, jest wreszcie podejmowana w sprawie indywidualnej”.

Anonim jako „skarga” lub „wniosek” Sposób postępowania ze skargami (a także wnioskami) określa rozporządzenie Rady Ministrów z 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz.U. 2002 Nr 5, poz. 46). Zgodnie z jego § 5 skargi i wnioski mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu. Zgodnie z § 8 ust.1 rozporządzenia skargi i wnioski niezawierające imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego pozostawia się bez rozpoznania.

anonim_a_przepisy_kodeksu_postepowania_administracyjnego.txt · ostatnio zmienione: 2019/10/17 14:42 przez Grzegorz Kleina